Hoe kies je de beste slowfeeder uit?

Eten uit een slowfeeder is een hele natuurlijke en goede manier van eten voor paarden. Ze krijgen onafgebroken toegang tot het hooi, zonder dat ze het hooi te snel opeten. Paarden hebben er baat bij om de hele dag door kleine beetjes te eten. Het is dus zeer aan te raden om een slowfeeder aan te schaffen voor je paard, maar het kan lastig zijn om een keuze te maken omdat er veel keuzemogelijkheden zijn. Het is belangrijk dat je een slowfeeder uitkiest die past bij de behoeften van je paard. Je moet daarom op een aantal dingen letten. Hier lees je een aantal tips bij het uitkiezen van de geschikte slowfeeder voor jouw paard.

Sluit aan bij de behoeften van je paard
Met een slowfeeder kun je verveling van je paard voorkomen. Paarden die slechts enkele keren per dag te eten krijgen, kunnen zich erg gaan vervelen en daardoor zelfs gedragsproblemen gaan vertonen. Met een slowfeeder heeft je paard de hele dag wat te doen, omdat hij een beetje moeite moet doen om het hooi uit het net te krijgen. Let er echter wel op dat sommige paarden juist gefrustreerd kunnen raken omdat ze het hooi niet uit het net krijgen. Het is dan beter om een slowfeeder te kiezen met wat grotere mazen. In andere gevallen kunnen de mazen te groot zijn en heeft het paard weinig moeite om het hooi uit het net te krijgen, waardoor het paard alsnog te snel en te veel eet. Observeer daarom het gedrag van het paard goed en sluit aan bij zijn behoeften.

De juiste hoogte voor een slowfeeder slowfeeder hooinet
Het is van belang dat een paard een natuurlijke houding aanneemt tijdens het eten. Een onnatuurlijke houding kan een heleboel problemen met zich meebrengen. Een slowfeeder die te hoog wordt geplaatst, kan zorgen voor oog- en luchtwegirritaties door stof. Als een slowfeeder te laag staat, kan het voorkomen dat het paard erover struikelt, of dat hij in de mazen van het net blijft steken met zijn hoef. Er zijn veel verschillende soorten slowfeeders en niet alle slowfeeders moeten op dezelfde hoogte worden geplaatst. De ideale hoogte hangt dus af van het soort slowfeerder dat je kiest en de behoeften van je paard. Over het algemeen geldt dat een slowfeeder zo laag mogelijk geplaatst moet worden, omdat paarden van nature eten met hun hoofd naar de grond.

Een stukje geschiedenis van paarden

Paarden leven al ongeveer 50 miljoen jaar. Dat is een stuk langer dan dat de mens bestaat. Vroeger werd een paard voornamelijk gebruikt als vervoermiddel en als hulp bij landbouwwerkzaamheden. Doordat de mensen al heel lang paarden fokken, zijn er veel soorten rassen ontstaan. Een paard is een edel dier en daarom noemen we de benen van een paard gewoon benen en niet poten. Ook de mond van een paard heet gewoon een mond. Dit in tegenstelling tot de meeste andere dieren, waar het een bek genoemd wordt.

Paardenrassen
Er zijn tegenwoordig meer dan 200 paardenrassen. Het verschil tussen de rassen is meestal duidelijk te zien aan de bouw van het paard, de hoogte en de kleur. Bepaalde rassen hebben bijvoorbeeld hele stevige benen, andere rassen hebben bijvoorbeeld altijd een zwarte vacht. Bekende paardenrassen zijn onder andere de Shetlandpony, Fjord, Fries, Belgisch Trekpaard en Arabier. Ook spreek je bij paarden over warm- en koudbloeden. Warmbloeden zijn vaak niet zo zwaar, zijn vrij fijn gebouwd en zijn over het algemeen snel. Koudbloeden zijn heel rustig en zijn vaak groter en zwaarder dan de warmbloeden.

Uiterlijk van een paard
Het merendeel van de paarden is zwart, donkerbruin, lichtbruin, voskleurig en grijs. De zogenaamde echte kleur van een paard verschijnt pas in het 2e levensjaar. Als je twijfelt over de echte kleur, dan kan je naar de manen, de staart en de haren van de neus kijken.

Lichaamsdelen
Een paard vertrouwt volledig op zijn neus. Zijn reuk is erg goed en hij kan al van ver af iets ruiken. Ook de oren van een paard werken goed. Een paard kan beter horen dan een mens. Een paard ziet met zijn ogen alles om zich heen, behalve voor en achter hem. Dat is ook de reden waarom je vaak te horen krijgt dat je nooit achter een paard moet gaan staan. Benader een paard altijd zijwaarts. De haren op de hals van een paard noem je manen. Paarden hebben hoeven, die bestaan uit hetzelfde materiaal als onze nagels. Aan de hoeven zit een hoefijzer om de hoeven (voeten) van het paard te beschermen. De staart van het paard wordt onder andere gebruikt om lastige vliegen mee weg te slaan.

Huisvesting voor paarden

Als je een paard koopt is het belangrijk dat je eerst goed kijkt wat je paard nodig heeft. Een van de dingen waar je naar moet kijken is de huisvesting voor je paard. Kies je ervoor je paard bij huis te zetten, of stal je hem ergens bij een manege? Moet je paard voor het grootste deel van de dag in de wei staan of heb je hem liever op stal?

Een inloopstal
Veel mensen die hun paard bij huis neerzetten kiezen voor een inloopstal. Hierbij kan het paard dag en nacht zelf kiezen of het in de wei wil staan of liever beschutting zoekt in de stal. Paarden kunnen erg goed zelf kiezen wat goed voor hen is, waardoor een inloopstal ideaal is. Daarbij is dit soort stalling minder arbeidsintensief en je paard heeft de hele dag beweging. Het nadeel is dat je slecht kunt controleren hoeveel voedsel je paard opneemt en dat je een paard wat altijd in een normale stal heeft gestaan, eerst moet laten wennen aan de hoeveelheid gras die het dagelijks kan eten. Het grote voordeel is dat je paard altijd zijn overtollige energie kwijt kan en dat hij dus een eigen keuze heeft in wat hij wil.

Vaste stal
Bij een vaste stal staat een paard in een ‘box’. Dit is meestal een vierkante ruimte met zijdes van minimaal vier meter lang. Deze stalling vind je veel op maneges en pensionstallen. Het grote voordeel is dat je vrijwel alles goed kunt controleren; van de hoeveelheid eten en drinken tot de hoeveelheid beweging. Daarbij hoef je het paard nooit te vangen als je hem snel nodig hebt. Het nadeel van deze stallen is dat het tegen de natuur van een paard in gaat. Het kan zich maar weinig bewegen waardoor het vaak ongewenst gedrag ontwikkeld en waardoor die eerder blessures oploopt. Daarbij heeft het paard ook geen keuzevrijheid.

Actiefstal
De actiefstal is redelijk niet. Bij deze stalling wordt er zoveel mogelijk aan het natuurlijke gedrag van de paarden gedacht. Als ze willen eten of drinken moeten ze daar een eind voor lopen, ze kunnen met elkaar socialiseren en ze kunnen kiezen of ze beschut willen staan of niet.

Lipizzaner

De Lipizzaner is een ras die wereldberoemd is geworden dankzij de Spaanse Rijschool in Wenen. Oorspronkelijk komt het ras uit Lipica, dat in het huidige Slovenië ligt.

Geschiedenis

LipizzanerDe Lipizzaner heeft zijn naam te danken aan zijn herkomst, Lipica. Een van de oudste stoeterijen ter wereld is de stoeterij die gesticht is door de Oostenrijkse aartshertog, Karel van Oostenrijk. Hij wilde een indrukwekkend en prestigieus rij- en koetspaard fokken dat licht en wendbaar was, maar ook een groot uithoudingsvermogen had. Er werden verschillende hengsten en merries in Spanje aangekocht en naar de stoeterij gebracht. Behalve van Spaanse hengsten maakte men ook veelvuldig gebruik van paarden die in het Iberische type stonden. Door gebruik van andere hengsten wilde men destijds een stabilisering krijgen tijdens de ontwikkeling van het ras.

In de Zestiende Eeuw werd de Spaanse Rijschool in Wenen geopend voor adellijke kinderen om te leren paardrijden. Ook werden de paarden voor ceremonies en parades getraind bij de rijschool. De Hogeschool-Sprongen die worden uitgevoerd zijn afgeleid uit bewegingen die paarden van nature ook laten zien tijdens gevechten. De sprongen werden tijdens de veldslagen gebruikt en waren behoorlijk angstaanjagend voor het volk te voet.

Gebruik

De Lipizzaner is een zeer veelzijdig paard wat als recreatiepaard gehouden kan worden, maar ook op dressuurwedstrijden misstaat de Lipizzaner niet. Ondanks het kleine aantal Lipizzaners dat Nederland telt, is er wel een duidelijke groei op te merken. Ook worden Lipizzaners gebruikt voor Endurance en voor in de jacht. Sinds kort komt er ook in de working equitatuin de Lipizzaner voor. In het Oostenrijkse team loopt er ook een donkerbruine Lipizzaner mee.

Lipizzaners worden ook in het hoogste niveau van de mensport gebruikt. In België lopen er vier Lipizzaners mee aan de vierspan van Geert de Bauwer en in Nederland kennen we Wil Smits en Han Gankema met een Lipizzaner tandem.

Spaanse rijschool

Spaanse rijschoolDe Spaanse rijschool is gevestigd in Wenen. Het is een van de oudste scholen om paarden op te leiden. In 1565 is deze rijschool voor het eerst genoemd en is de oudste nog bestaande rijschool ter wereld. De barokke rijzaal die onderdeel uitmaakt van de Hofburg komt uit 1735. De Spaanse rijschool is oorspronkelijk eigendom van de keizerlijke familie en diende om de adellijke jeugd paard te leren rijden. Maar ook om paarden te trainen als rij- en paradepaard voor de hoge adel en voor representatiedoeleinden was deze rijschool.

Tegenwoordig is de rijschool meer een toeristische attractie geworden. De Spaanse rijschool is de eeuwenlange schatbewaarder van de zogenaamde ‘klassieke rijkunst’. De Spaanse rijschool wordt gezien als schatbewaarder van deze kunst, omdat zij deze overlevering vaak mondeling van oude trainingsmethodes deed uit de 17e en 18e eeuw.

Als je aan de naam denkt, dan denk je dat de rijschool in Spanje te vinden is maar dit is onjuist. Het instituut is midden in het oude centrum van de Oostenrijkse hoofdstad te vinden. De naam verwijst naar twee dingen, namelijk:

  1. Herkomst van de paarden: Van oudsher rijdt men op paarden die een Spaanse achtergrond hebben. Later is dit uit eigen fokkerij gekomen en werden de paarden Lipizzaners genoemd.
  2. Spaanse hovelingen: Daarnaast bevonden zich in de 16e en 17e eeuw veel Spaanse hovelingen aan het Habsburgse hof in Wenen. Veel rijmeesters die in de keizerlijke rijschool werkten, waren afkomstig uit Spanje.

Volgens traditie mag er alleen op hengsten gereden worden. Tegenwoordig staan de merries die de volgende generatie moeten worden in Stiermarken, daar staat een Oostenrijkse stoeterij in Piber. Als jonge hengsten met 4 jaar worden aangewezen voor gebruik in de rijschool, staat hen een lange opleiding te wachten. Als ze 8 jaar verder zijn bereiken ze het hoogste niveau waarna jarenlange verfijning en verbetering plaats vindt. Door de zorgvuldige opleiding van het paard kan het paard ook lang mee. Als een hengst 25 is en nog aanwezig is in de rijschool is dit ook niet vreemd. Alleen hengsten met de beste prestaties en afstamming mogen terug naar de stoeterij in Piber om als dekhengst te dienen.